Öğlen eve gidersin. İş yerinde sinirin bozulmuş dolu dolu. Küçük kızının yüzüne öyle bakmak istemezsin, o da ısrarla sana bakmak ister. Yüzüne bile bakamadan uyur ve işe dönersin. Sonra sana bunu yapanlara ve ona bunu yapmak durumunda kalışına şaşar durursun.
Dışarıda kocaman karlar yağarken eve gitmek kızına sarılmak ve beraber yatmak istersin, zaman bir türlü geçmek bilmez.

