Uzun süredir yazamamaın nedeni hepinizin de bildiği gibi aşağıdaki çırpı bacak hanımefendi:)
17 Ekim akşamı istemeye istemeye gittiği doktor kontrolünde doğumun yaklaştığını öğrendik. Ogece doktorum 6 saatte bir kendisini arayarak bilgi vermemi istedi. Ben hamileliğin son zamanlarında hep suyum gelecek diye beklerken böyle bir durum hiç olmadı, hatta su kesesini doktor doğumdan önce patlattı. Ertesi gün yine kontrole gittik, tabi söylemeyi unutuyorum son günlerde korkudan normal doğum olmasın sezeryan istiyorum diye tutturmuştum ancak doktorum Cihangir Çakıcı neyseki beni hiç ciddiye bile almadı:) Neyse kontrole gittiğimizde de sancım yoktu ve doktor sunni sancıyla bir denesek mi derken birden koluma serumu bağladılar. Anestezi doktoum da geldi açıklık hala 1 cm idi ve sunni sancı baişlamıştı. regl sancısından biraz daha fazla olunca ve açıklık 2 c olunca epiduralı ben istemememe rağmen doktor taktı. İyiki de takmış Sinem Hanım, kendisi doğum koçu gibiydi saatlerce benimle odada sohbet edip olacakları anlattı ve her şey de anlattığı gibi oldu. Doğum beklediğimden çok kolay oldu ve arkadaşlarımın anlattığı gibi hiçbir ağrı hissetmedim. Doğum TOBB-ETÜ hastanesinde bir odada gerçekleşti. Gece 12 gibi olması beklenirken 08:45 de ve doğum baişladıktan 10 dk sonra Derin geldi. Onu ilk gördüğüm andaki duyguları anlatamam. Şimdiye kadar hiç birşey için böyle şeyler hissetmemiştim. Doğar doğmaz gözlerini açan bembeyaz minik kız benim karnımdamıydı inanılır gibi değildi...
İnsan 1 sn gördüğü birine nasıl bu kadar bağlanabilirdi?
Sonrası 1-2 hafta oldukça zordu. Hem benim iyileşmem hem de Derin'in kendi belirlediği düzenine alışmak pek kolay olmadı.
2 gün bile evde oturma fikrini tuhaf bulan ben bile 1,5 aydır işe hiç gitmediğime inanamıyorum.
Hala rüyada gibiyim.
Darısı isteyen herkesin başına...